ถึงเธออันเป็นที่รัก, ว่าด้วยเรื่องราวในชีวิต, เรื่องทุกเรื่องของทุกเรื่อง

ถึงเธออันเป็นที่รัก ๕

มิถุนายน 29, 2015
KIM_2669-2

ถึงเธออันเป็นที่รัก

คุณเคยถามตัวเองมั้ยครับว่าโตมาคุณจะทำงานอะไร?
ผมเป็นคนหนึ่งที่เคยถามตัวเอง และโดนคนอื่นถามด้วยคำถามนี้ และคำตอบของผมกับสิ่งที่ผมกำลังทำในตอนนี้มันตรงกัน บ้างคนบอกแสดงว่าโชคดีซิที่ได้ทำงานที่อยากทำตั้งแต่เด็ก แต่สำหรับตัวผมเองผมไม่สามารถบอกได้ว่ามันคือความโชคดี หรือมันเป็นกรอบที่ผมวางไว้กับตัวเองตั้งแต่เด็ก เป็นแนวความคิดที่ทำให้ผมเชื่อว่าผมต้องทำอย่างนั้นและผมต้องก็ทำมันจนสำเร็จ

โดยที่ไม่รู้ตัวว่าผมชอบมันจริงๆหรือเปล่า…

พูดแล้วอาจจะดูเหมือนเศร้า แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่เรื่องเศร้าเลยสำหรับผม คุณรู้มั้ยว่าผมอาจจะมีความโชคดีอย่างหนึ่ง นั่นก็คือผมเริ่มต้นทำงานที่ผมเชื่อตั้งแต่เด็กว่าผมต้องทำงาน ผมเริ่มมันเร็วและสำเร็จเร็ว มันเลยทำให้ผมมีเวลาและทรัพยากรบางส่วนไปทำงานอื่นต่อเท่าที่ผมอยากทำ -ทีนี้พอจะตอบคำถามที่คุณคงสัยได้ใช่มั้ยครับ ว่าทำมั้ยผมถึงทำอะไรหลายอย่างจังเลยในชีวิต

ผมทำงานหนักมากเท่าที่จะทำไหว แต่ผมก็สามารถเลือกที่จะหยุดได้เท่าที่อยากจะหยุดเช่นกัน จริงๆแล้วคำว่าหยุดงานของผมมันคือข้ออ้างในการไปทำงานอย่างหนึ่งเท่านั้น ผมหยุดจากงานอีกที่เพื่อที่จะไปทำงานอีกที่เสมอ มันกลายเป็นว่าผมหยุดจากงานเอนะ แต่ผมก็ไปทำงานบีต่อ ชีวิตผมวนลูปยังงี้มาตลอดสองถึงสามปีที่ผ่านมา แต่มันก็เต็มไปด้วยความสนุกเพราะอย่างน้อยๆ ทุกงานที่เข้ามาในชีวิตผม ผมเลือกทำมันด้วยตัวเองทั้งนั้น

แต่มันมีสิ่งหนึ่งที่ผมไม่ทันได้สังเกต นั่นก็คือความล้าที่สะสมมาตลอดในความคิดและร่างกาย การทำงานอย่างเดียวจนตึงเกินไป ส่งผลลบต่อสุขภาพผมโดยตรง เช้านี้ผมตื่นพร้อมกับการบ้วนน้ำลายเป็นเลือด หลังจากทบทวนตัวเองผมพบว่าไปหมอน่าจะเป็นคำตอบที่ดีกว่า -โดยสรุป ผมนึกขำตัวเอง หมอบอกว่าผลที่ผมบ้วนน้ำลายแล้วมีเลือดปนนั้น เป็นผลมาจากการที่ผมเลิกบุหรี่ และร่างการปรับสภาพไม่ทัน ประกอบกับความเครียดทำให้เส้นเลือดฝอยในคอแตกได้ ซึ่งวันนี้ทำให้ผมได้รสเลือดในคอทั้งวัน

คิดขำๆ สี่ห้าวันนี้ผมคงเป็นแวมไพน์เอ็ดเวิร์ด คัลเลน กินเลือดไปพลาง

ส่วนที่คิดไม่ขำก็ ผมต้องทิ้งงานบางอย่างไปเพื่อที่จะมาดูแลตัวเอง บางครั้งความสนุกที่ผมรับงานนู้นนี่นั่นเข้ามาทำมากมายจนเกินไป กลับกลายเป็นทำให้ผมเกือบต้องสูญเสียทุกอย่างโดยไม่มีโอกาสได้กลับมาทำมันอีก โชคดีหน่อยถ้าผมตาย และอาจจะโชคร้ายมากถ้าผมเป็นอัมพาต

แต่ก่อนที่อะไรเหล่านั้นจะเกิดขึ้น แน่นอนผมคงไม่ปล่อยให้มันเกิด ผมจะเอาคุณเป็นแรงบันดาลใจในชีวิตที่จะหันกลับมาดูแลตัวเองอีกครั้งนะครับ เหมือนเพลงที่ผมชอบ เพลงที่มีเนื้อว่า “ผ่านพ้นไป ในชีวิตเรา โลกมัวเมามากความลุ่มหลงระเริง เก็บใจมิเคยให้เหลิง เหมือนมีคนที่เราเฝ้ารอ”

ใช่เธอ ใช่ไหมคนดี

ด้วยรัก

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply