DSC_0028

English fun fair

DSC_1045

Love this

1848242453_34d868f000_b

wallpaper#1

เดสทอปประจำดือนนี้

เห็นท้องฟ้าแล้วมันสบายตาจริงๆ

ว่ามั้ย?

img_236f9fddce9f68e6bfb28e1a87f8049e3d7a9450

Levitation

ไปเจอเว็บถ่ายภาพของสาวญี่ปุ่นคนนึงเข้า

อุบ๊ะ! เห็นแล้วตบขาตัวเองฉาดใหญ่ๆ อะไรมันจะงามขนาดนั้น แค่โดดไปโดมาแต่งามสุดๆ พอค้นๆดูเค้าก็เรียกการถ่ายภาพแนวนี้ว่า Levitation

ไว้วันหลังจะถ่ายแบบนี้บ้าง

ส่วนใครอยากดูภาพต่อไปที่นี่ครับ http://yowayowacamera.com/

vintage

Vintage

ผมชอบของเก่า
รถเก่า กล้องเก่า อะไรก็ตามที่มันดูเก่าๆ มันดูมีเสน่ห์ชวนให้เข้าไปหา

โดยเฉพาะรูปภาพเก่าๆ อันนี้จะชอบเป็นพิเศษ ผมชอบภาพเก่าๆอย่างนึงตรงที่ว่าคนแต่ก่อนถ่ายลงบนฟิล์มแล้ว ต้องไปอัดที่ร้านออกมาเป็นใบๆ ต่างกับยุคนี้ถ่ายเสร็จ post ขึ้น facebook ต่างๆนานาแล้วก็เม้นท์กันเสร็จสรรพคุณค่ามันหายไปเพราะมันได้มาง่าย

แล้วเสน่ห์ของรูปที่ออกมาเป็นใบๆคือ ความจำกัดของฟิล์มที่จะถ่ายมันน้อย เลยต้องคิดเยอะ ภาพเลยออกมาดูดีมาก และภาพที่อัดมาแล้ว จะต้องมีอะไรเขียนอยู่ข้างหลังเสมอ

ลองกลับไปดูซิครับ ภาพแต่ก่อนมันไม่ได้มีเรื่องราวแค่ข้างหน้าภาพเท่านั้น

ไทยเอน?

ไทยเอน?

ผมจำได้ว่าผมถ่ายภาพนี้ด้วยกล้อง Nikon F80 เป็นกล้องฟิล์ม

ตอนแรกที่ผมถ่ายมันผมก็ไม่คิดอะไรมากไปกว่าถ่ายภาพเสาธงใหม่ของโรงเรียน ที่ไม่รู้จะชอบสร้างสูงกันไปทำไม สงสัยเวลานั้นคณะผู้บริหารโรงเรียนเค้าคงคิดกันว่ายื่งเสาธงสูงเท่าไหร่ ปัญญาเด็กคงจะสูงตามไปด้วย

และด้วยความที่ถ่ายด้วยกล้องฟิล์ม ผมเลยไม่ทันได้ดูภาพที่ถ่ายได้ทันที และวันที่ผมเอาฟิล์มม้วนนี้ไปล้าง ผมจำได้อีกว่ามันเป็นวันที่เค้าเผาห้างกันในพระนคร

แปลกเนอะว่ามั้ย? แม้แต่ธงชาติประเทศนี้มันยังเอนเลย

04-2

Human or Devil?

03-2

Grahpich designer

เห็นภาพนี้ทีไรเป็นต้องนึกถึงโปรเจค I am thai graphicdesigner ทุกทีเลย จะว่าไปว่ามันก็ดูเข้าทีอยู่เนอะ :D

เรื่องกิตต์

ซาลาเปาปริญญา

 

Continue Reading →

ในภาพมีเรื่องราวเสมอ

นานมาแล้วที่ผมไม่ได้จับกล้องถ่ายภาพ
ทั้งๆที่เวลาผมไปไหนมาไหน ผมก็พกอุปกรณ์ถ่ายภาพไปด้วยเสมอ เสมอ

ไม่ใช่แค่กล้องถ่ายภาพตัวนึง
แต่ในกระเป๋ากล้องใบโตของผม มันมีทั้งกล้อง DLSR และกล้อง SLR ที่ทำงานบนระบบฟิล์มอีกหลายตัว

แต่แปลก
แปลกที่พักหลังๆมานี้ผมขาดแรงบันดาลใจที่จะหยิบกล้องมาบันทึกเรื่องราวเหมือนแต่ก่อน ทั้งๆที่ตอนนี้ผมก็ย้ายชีวิตจากเมืองบ้านนอก มาสู่เมืองที่มหานครแห่งหนึ่งของโลก แต่ผมก็ไม่ยักก่ะมีอะไรที่จะบันทึกมันเอาไว้

เหมือนช่วงชีวิตที่่ผ่านมา ผมขาดแรงบันดาลใจหลายๆอย่าง

ไม่แปลกที่รถยนต์คันใหญ่จะต้องใช้น้ำมันมากในการขับเคลื่อน ไม่ต่างอะไรกับมหานครใหญ่ๆแห่งนี้ ที่ต้องใช้พลังงานชีวิตในการขับเคลื่อนเยอะเอาการอยู่

คงไม่ใช่ข้ออ้างใช่มั้ยครับ
ถ้าผมจะบอกว่า ไม่นานมานี้ผมโดนมหานครแห่งหนึ่งดูดเอาพลังชีวิตไปเกือบหมด